Władysław Zientarski urodził się 6 czerwca 1916 r. w Pleszewie, zmarł 30 września 1991 r. w Gnieźnie. Był synem Juliana i Eufemii (z d. Kress). Maturę zdał w roku 1935 w Pleszewie, następnie studiował w Seminarium Duchownym w Poznaniu i Gnieźnie. W czasie wojny został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Po wyzwoleniu, w latach 1945 - 1947 studiował teologię na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, odbywając jednocześnie kurs bibliotekarski w Bibliotece Watykańskiej, święcenia kapłańskie przyjął w Gnieźnie 21 lutego 1948 r., następnie pracował jako wikariusz w Żninie, przy katedrze gnieźnieńskiej, w Toruniu-Podgórzu i Inowrocławiu. W roku 1953 został mianowany proboszczem w Dusznie następnie objął funkcję prokuratora w Seminarium Duchownym w Gnieźnie.

W grudniu 1960 r. ze zbiorami Archiwum Archidiecezjalnego połączono zasoby Biblioteki Kapitulnej. W dniu 25 maja 1961 r. objął funkcję (i pełnił ją aż do śmierci) dyrektora Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie. Pracę rozpoczął od doprowadzenia zbiorów do stanu używalności i udostępniania ich badaczom (dot. zbiorów skradzionych i zdewastowanych przez Niemców w czasie II wojny światowe j/. W tym celu urządził w katedrze czytelnię dla korzystających oraz pracownię, gdzie zbiory oczyszczano, porządkowano, katalogowano i poddawano konserwacji. Osobiście zajął się konserwacją ksiąg, dzięki czemu ocalił dla historii i kultury wiele cennych dzieł od zagłady. Uporządkował, scalił i zinwentaryzował rozbity, obszerny, bezcenny dział rękopisów muzycznych. Prowadził badania nad dziejami polskiej muzyki kościelnej.

Opublikował z tej dziedziny kilkanaście artykułów, m. in. o ośrodkach muzycznych w Gnieźnie, Pieraniu, Strzelnicach i Gostyniu oraz o nieznanych kompozytorach polskich z przełomu XVIII i XIX wieku (A. Habel, M. Zwierzchowski, W. Dankowski, J. Zeidler, F.Ścigalski), których odkrył w zbiorach gnieźnieńskich. W latach sześćdziesiątych przeprowadził całkowitą reorganizację Archiwum Archidiecezjalnego, poprzez zaadoptowanie strychu nawy północnej i wyższych kondygnacji wieży północnej katedry dla potrzeb bibliotecznych. W roku 1966 zorganizował stałą wystawę kapitularzu katedry, pt. "Zabytki piśmiennicze Biblioteki Katedralnej" która jest prezentowana do dzisiaj. W latach 1970-1990 współorganizował z muzeami, bądź z instytucjami kulturalno-oświatowymi okolicznościowe wystawy, udostępniając unikatowe eksponaty ze zbiorów biblioteki katedralnej. Był członkiem Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego i Związku Archiwistów Polskich. Ksiądz kanonik Władysław Zientarski za swoją pracę zawodową i społeczną był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany m. in. w roku 1988 przez Zarząd Towarzystwa Miłośników Gniezna tytułem "Gnieźnianin Roku", przez władze miejscowe i wojewódzkie za popularyzację Szlaku Piastowskiego i ochronę zabytków narodowych.

Tekst: Jadwiga Rył, Marian Aleksandrowicz.

Gniezno – Pierwsza Stolica Polski

Realizacja: IDcom.pl

Zdjęcia: Jerzy Andrzejewski oraz Archiwum UM